دوره 25، شماره 2 - ( 5-1402 )
جلد 25 شماره 2 صفحات 25-12 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
چکیده: (2344 مشاهده)
| مقدمه: اختلال عملکردی دستگاه عصبی یکی از پیامدهای دیابت نوع دو است. احتمالاً پروتئینهای Aβ-40 و IGF-1 در این سازوکار نقش دارند. ازاینرو هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین هوازی بر سطوح پروتئینهای Aβ-40 و IGF-1 بافت هایپوکمپ موشهای دارای دیابت نوع دو بود. مواد و روشها: 32 سر موش نر ویستار 10 هفته ای در گروه های کنترل، دیابت، دیابت تمرین و تمرین قرار گرفتند. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین ایجاد گردید. تمرین هوازی بر روی نوارگردان به مدت 6 هفته انجام شد. برای سنجش پروتئین ها از روش الایزا استفاده شد. از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه جهت تحلیل دادها استفاده شد. یافته ها: میزان Aβ-40 گروه دیابت به طور معنی داری از گروه های دیابت تمرین، تمرین و کنترل بیشتر بود (05/0>p). اختلاف گروه دیابت تمرین با گروههای کنترل و تمرین معنی دار بود (05/0>p). اما سطوح Aβ-40 بین گروه تمرین و کنترل تفاوت معنی داری نداشت (604/0P=). میزان IGF-1 گروه دیابت در مقایسه با تمام گروه ها کمتر بود (001/0P=). اما گروه دیابت تمرین با گروه های کنترل و تمرین اختلاف نداشت (05/0<p). از طرفی، میزانIGF-1 در گروه تمرین فقط با گروه دیابت تفاوت معنی دار داشت (001/0P=). بین سطوح سرمی گلوکز با Aβ-40 و IGF-1 به ترتیب همبستگی مثبت و منفی معناداری وجود داشت (001/0=p، 850/0=r و 001/0=p، 814/0-=r). بحث و نتیجه گیری: دیابت موجب افزایش Aβ-40 و کاهش IGF-1 می شود. اما ورزش اثر دیابت بر آنها را تعدیل میکند. باتوجه به مدت زمان مناسب تمرین در مطالعه حاضر، همچنین همبستگی معنادار این دو پروتئین با سطوح گلوکز، ممکن است افزایش شدت تمرین هوازی اثر منفی دیابت روی این دو پروتئین را بیشتر تنظیم کند. |
موضوع مقاله:
داخلی
دریافت: 1402/1/9 | پذیرش: 1402/4/18 | انتشار: 1402/5/10
دریافت: 1402/1/9 | پذیرش: 1402/4/18 | انتشار: 1402/5/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |