scientific magazine yafte

other سخن سردبیر Editorial دارو سازی پژوهشي اصیل Original Research <div style="text-align: justify;">سیاست‌گذاری سلامت امروزه به دلیل پیچیدگی ساختار نظام سلامت، تنوع بازیگران و محدودیت منابع، به فرایندی دشوار و چندبُعدی تبدیل شده است. موفقیت این فرایند تا حد زیادی به میزان مشارکت ذی‌نفعان وابسته است؛ زیرا هر گروه، بخشی از دانش میدانی و واقعیت‌های اجرایی را در اختیار دارد که بدون آن، امکان طراحی سیاست‌های اثربخش و قابل اجرا کاهش می‌یابد. تجربه‌های سال‌های اخیر در ایران نشان داده است که سیاست‌هایی که بدون مشارکت معنادار ذی‌نفعان تدوین شده‌اند، با مقاومت حرفه‌ای، چالش‌های اجرایی و نیاز به بازنگری‌های پرهزینه مواجه بوده‌اند. این مقاله با بررسی پیامدهای نبود مشارکت ذینفعان شامل، فقدان واقع‌بینی، تشدید تضاد منافع، کاهش هماهنگی بین‌بخشی و بروز پیامدهای ناخواسته نشان می‌دهد که رویکردهای متمرکز و از بالا به پایین نمی‌توانند پاسخگوی نیازهای امروز نظام سلامت ایران باشند. در مقابل، مشارکت فراگیر ذی‌نفعان کیفیت سیاست‌گذاری را از طریق ارتقای جامعیت تحلیل، واقع‌بینی، امکان‌پذیری اجرا و شفافیت به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. چنین مشارکتی به تقویت اعتماد عمومی، افزایش پاسخگویی، یادگیری جمعی و شکل‌گیری حس مالکیت منجر می‌شود و در نتیجه پایداری و پذیرش سیاست‌ها را بهبود می‌بخشد. بر اساس شرایط کنونی نظام سلامت ایران، مقاله بر ضرورت ایجاد سازوکارهای نهادمند مشارکت تأکید می‌کند و پیام سیاستی اصلی آن روشن است: بدون مشارکت واقعی و ساختاریافته ذی‌نفعان، سیاست‌گذاری سلامت نه‌تنها کارآمد نخواهد بود، بلکه می‌تواند پیامدهایی ایجاد کند که اصلاحات را دشوارتر سازد.</div> <div style="text-align: justify;">Health policy-making has become increasingly complex due to the multifaceted structure of health systems, the diversity of actors involved, and persistent resource constraints. The effectiveness of this process depends heavily on stakeholder participation, as each group contributes unique operational knowledge and insights that are essential for designing realistic and feasible policies. In Iran, evidence from recent years shows that policies developed with limited or no stakeholder engagement often encounter professional resistance, implementation challenges, and costly revisions. This paper examines the consequences of insufficient engagement, including limited realism, heightened conflicts of interest, weak intersectoral coordination, and unintended outcomes, and argues that centralized, top‑down approaches are no longer adequate for addressing the evolving needs of the Iranian health system. In contrast, inclusive stakeholder participation significantly enhances policy quality by improving analytical comprehensiveness, realism in policy design, feasibility of implementation, and transparency throughout the process. Such engagement fosters public trust, strengthens accountability, promotes collective learning, and generates a sense of ownership among actors, ultimately increasing the sustainability and acceptance of policies. Given the current demands of Iran’s health system, this paper underscores the need to institutionalize structured mechanisms for engagement. The core policy message is clear: without meaningful and systematic stakeholder participation, health policy-making risks inefficiency and may produce outcomes that further complicate reform efforts.  </div> سیاست‌گذاری سلامت, مشارکت ذی‌نفعان, اجرای سیاست, اعتماد عمومی, حکمرانی سلامت, ایران Health policy, Stakeholder participation, Policy implementation, Public trust, Health governance, Iran 1 11 http://yafte.lums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-810-6&slc_lang=other&sid=1 Afshin Aalipour افشین عالی پور 7200319475328460031474 7200319475328460031474 No Social Determinants of Health Research Center, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران Masoud Behzadifar مسعود بهزادی فر Masoudbehzadifar@gmail.com 7200319475328460031475 7200319475328460031475 Yes Social Determinants of Health Research Center, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران