دوره 24، شماره 3 - ( 10-1401 )
جلد 24 شماره 3 صفحات 23-12 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده: (4878 مشاهده)
| مقدمه: تحقیقات اثربخشی توهم بینایی بزرگ و تمرکز توجه بیرونی را بر یادگیری حرکتی در افراد مبتدی نشان داده است. با این حال، شواهد پژوهشی در مورد اثر ترکیبی این متغیرها وجود ندارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر ترکیبی توهم بینایی بزرگ و تمرکز بیرونی بر یادگیری مهارت پرتاب دارت در افراد مبتدی بود. مواد و روشها: در این مطالعه 40 شرکت‌کننده مبتدی 18 تا 40 سال به طور داوطلبانه شرکت کرده و به طور تصادفی در 4 گروه توهم بینایی بزرگ، تمرکز توجه بیرونی، ترکیبی و گروه کنترل قرار گرفتند. تحقیق شامل پیش‌آزمون، مرحله تمرین، پس‌آزمون و آزمون یادداری بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یک‌طرفه و تحلیل واریانس اندازه‌های تکراری و نرم‌افزار SPSS نسخه 20 تحت سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس برای اکتساب عملکرد پرتاب دارت نشان داد که هر سه اثر مرحله، گروه و متقابل معنی‌دار می‌باشد (05/0≥ P). دقت عملکرد در همه گروه‌ها از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون افزایش یافت. در پس‌آزمون و یادداری دقت عملکرد گروه‌های آزمایشی نسبت به گروه کنترل بیشتر بود، اما تفاوت معنی‌داری بین آن‌ها وجود نداشت (05/0<P). بحث و نتیجه گیری: استفاده از دستورالعمل‌های تمرکز بیرونی و دستکاری‌هایی که فرآیندهای ادراکی موثرتر را تقویت می‌کند، ممکن است به عملکرد و یادگیری بهینه منجر شود. یافته‌های مطالعه حاضر پیشنهاد می‌کند که ترکیب توهم بینایی بزرگ و تمرکز توجه بیرونی می‌تواند به طور مستقل یادگیری حرکتی را بهبود بخشد، اما ترکیب این دستکاری‌ها مزایای افزایشی ندارد. |
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
علوم آزمایشگاهی
دریافت: 1401/3/17 | پذیرش: 1401/7/23 | انتشار: 1401/10/10
دریافت: 1401/3/17 | پذیرش: 1401/7/23 | انتشار: 1401/10/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |