en تأثیر مصرف طولانی مدت رانی‌تیدین بر ساختار هیستولوژیک بیضه رت بالغ پژوهشي اصیل Original Research مقدمه: باتوجه به اثر رانی تیدین در مهـار آنـزیـمهای Na+ K+ ATPase ، Ca++ ATPase وMg++ ATPase در بیضه‌ها ، افزایش سطح پرولاکتین ، اختلال در متابولیسم استروژن درکبد و گزارشاتی مبنی بر ژینکوماستی تأثیر مصرف طولانی مدت رانی تیدین بر بیضه مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 40 رت نر بالغ دو ماهه آلبینو به چهار گروه 10 تایی (یک گروه کنترل و سه گروه آزمایشی 1، 2 و 3) تقسیم شدند. حیوانات گروه آزمایشـی 1 ، 2 و 3 برای مدت دو ماه به ترتیب تحت تجویز دهانی رانـی‌تیدیـن با دوزهای 10 ، 70 و400 mg/kg/day قرار گرفتند. بیضـه راست برداشته و در محلول بوئن ثابت گردید. بعد از پردازش بافتی و برش گیری ، برشها با روشهای H&E ، پاس و تریکروم رنگ‌آمیزی و مورد مطالعه کیفی و مرفومتریک قرار گرفتند.متغیرهای کمی با تست توکی و p<0.05 به کمک نرم افزار spss12 ارزیابی شد. نتیجه گیری: رانی تیدین دردوز اپتی مم و دراز مدت ضایعه ای درساختار طبیعی بیضه ایجاد نکرده واثر معنی داری بر تغییر قطر و ضخامت پوشش لوله های سمینی فر نشان نمی دهد. یافته ها: رانی تیدین دردوز اپتی مم(g/kg/day10) و دراز مدت ضایعه بافتی درساختار طبیعی بیضه ایجاد نکرده و بر تغییر قطر و ضخامت پوشش لوله های سمینی فرنسبت به گروه کنترل تأثیر معنی داری نشان نداد. رانی تیدین در دوزهای بالا (70 و400 mg/kg/day) موجب ایجاد شکاف در پوشش لوله ها ، حفره دار شدن لوله ها ، آتروفی لوله ها و کاهش معنی دار ضخامت پوشش لوله های سمینی فر شد (05/0p<)؛ ولی موجب تغییر قطر لوله ها شد. Background: Since ranitidine inhibits the activity of testis Na+-K+ATPase, Ca++ATPase and Mg++ATPase enzymes, and affects estrogen metabolism in the liver and causes gynecomastia, the effects of long term use of ranitidine on testis were studied. Materials and Methods: In this experimental study 40 two-month aged male rats were divided into four groups (control group and 1, 2&3 test groups). Test groups were treated with 10, 70&400 mg/kg/day ranitidine orally for two months. Right testis of each rat excised and fixed in Buins fluid. After processing and sectioning, samples stained by H&E, PAS & Trichrom staining methods and then studied qualitatively and quantitatively. Quantitative values were assessed by Tukey test in P<0.05 with SPSS Ver.12. Findings: Ranitidine didn’t make histological lesions in testis and had no significant effect on diameter of seminiferous tubule (St) and epithelial thickness in optimal dose (10 mg/kg/day). High doses of ranitidine (70 & 400 mg/kg/day) led to cleft formation in St epithelium, ST epithelial cavitation, St atrophy and decreased St epithelial thickness, but didn’t change St diameter. Conclusion: long term consumption of Ranitidine at optimal dose didn’t cause lesions in normal testis structure and didn’t show significant effects on St diameter and thickness of St epithelium. رانی‌تیدین ، لوله سمینی‌فر ، اثرات جانبی، مرفومتری Ranitidine, Seminiferous tubule, Morphometry. 19 25 http://yafte.lums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-373&slc_lang=en&sid=1 majid Tavafi مجید طوافی Mtavafi@yahoo.com 720031947532846006122 720031947532846006122 Yes ahmad Tamjidipoor احمد تمجیدی‌پور 720031947532846006123 720031947532846006123 No bizhan Noori بیژن نوری 720031947532846006124 720031947532846006124 No mohammad javad Tarahi محمد جواد طراحی 720031947532846006125 720031947532846006125 No