fa بررسی کیفیت زندگی و ابعاد آن در بیماران دیابتی مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان شهداء شهر خرم آباد (در سال 1387 ) پژوهشي اصیل Original Research بیماریهای مزمنی همچون دیابت از بیماری های غیر قابل درمانی است که می توان آن را کنترل کرد، اما بیمار همواره در معرض عوامل تنش زای جسمی، روانی و اجتماعی قرار دارد، لذا در این مطالعه قصد بر آن است ضمن تعیین کیفیت زندگی بیماران دیابتی، ابعاد مختلف آن نیز سنجیده شود. مواد و روش ها: این پژوهش، یک مطالعه توصیفی است که در سال 1387 انجام شد، جامعه آماری، کلیه بیماران مبتلا به دیابت در شهر خرم آباد بودند که جهت پیگیری درمان بیماری خود به بیمارستان مراجعه می‌کردند که 150 نفر از آنان با استفاده از روش تصادفی ساده انتخاب و به پرسشنامه مشتمل بر دو بخش مشخصات دموگرافیک و کیفیت زندگی به صورت پرسشگری و خودایفا پاسخ دادند. کیفیت زندگی از سه قسمت تشکیل شده است: بعد جسمی، بعد روانی و بعد اجتماعی. برای اعتبار پرسشنامه از روش اعتبار محتوا از نوع اعتبار صوری استفاده شد و برای تعیین پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد، میزان کیفیت زندگی بیماران بر اساس نمره به دست آمده به دو قسمت نا مطلوب (نمرات کمتر از 54) و مطلوب (نمرات مساوی یا بیشتر از 54) تعریف شد. یافته ها: نتایج نشان داد کیفیت زندگی 3/58 درصد آزمودنی ها نامطلوب و 7/41 درصد مطلوب بوده است، ضمن اینکه 9/79 درصد در بعد جسمی، 5/71 درصد در بعد روانی دارای کیفیت زندگی نامطلوب هستند، در حالیکه 6/80 درصد در بعد اجتماعی از کیفیت زندگی مطلوب برخوردار بودند، همینطور متغیرهای سن، جنس، وضعیت تأهل، وضعیت شغلی، وضعیت تحصیلی و مدت ابتلا به بیماری دیابت از نظر آماری دارای ارتباط معنی دار با کیفیت زندگی می باشد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به اینکه نیمی از بیماران در ابعاد جسمی و روانی دارای کیفیت زندگی نامطلوب بودند توصیه می شود، مسئولین برنامه هایی با محتوای مشاوره ای، آموزشی و مادی اتخاذ نمایند که در ارتقای کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذار باشد. Chronic diseases like diabetes are incurable diseases witch can be controlled and the patients are always exposed to stressful physical, mental, and social factors, so this study aims at determining the quality of life in the diabetes patients and assessing its different dimensions. Materials and Methods: This descriptive study was done in 2008, statistical society was all patients with diabetes in khoramabad who referred to hospital to cure their diseases, of them 150 cases were selected using simple random sampling and then data was gathered by a self-fulfilling questionnaire made of two sections the demographic and the quality of life. The quality of life included three parts: physical, mental and social dimension. To credit questionnaire the contents credit and external credit type were used and to determine constancy, Kern Bach α coefficient was used. Based on the obtained score, the quality of life for patients was divided into two parts, non-optimal (points below 54) and optimal (=54 or more than it). Results: The results revealed that the quality of life was non- optimal in 58. 3% of the cases and optimal in 41. 7% of the cases, While 79. 9% of the cases in physical dimension and 71. 5% of them in mental dimension had non- optimal quality of life, although 80. 6% of the cases had optimal quality of life in social dimension. In addition, age, sex, marital status, career, education and the duration of the diabetes had statistically significant relation with the quality of life. Conclusion: Regarding the fact that half of the patients had non- optimal quality of life in physical and mental dimensions, it is recommended that the authorities take advisory, educational, material activities to improve patients’ quality of life. دیابت، کیفیت زندگی، ابعاد کیفیت زندگی، بعد جسمی، بعد روانی، بعد اجتماعی Diabetes, Quality of life, Dimensions of life quality, Physical dimension, Mental dimension, Social dimension 125 133 http://yafte.lums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-96&slc_lang=fa&sid=1 maryam Ghasemi pour مریم قاسمی پور Maryamghasemi26@yahoo.com 720031947532846004761 720031947532846004761 Yes vahid Ghasemi وحید قاسمی 720031947532846004762 720031947532846004762 No ahmad reza Zamani احمد رضا زمانی 720031947532846004763 720031947532846004763 No