fa مقایسه تاثیر آموزش روش درمان شناختی- رفتاری و تن آرامی عضلانی (ریلکسیشن) در کاهش علائم نشانگان خستگی مزمن در پرستاران آموزش پرستاری آموزش پرستاری پژوهشي اصیل Original Research <table align="center" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" dir="rtl" style="width:579px;border-collapse:collapse;" width="579"> <tbody> <tr style="page-break-inside:avoid;height:2px;"> <td style="width: 579px; padding: 0cm 5.4pt; height: 2px; vertical-align: top; text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اولین تکنیک آرام&shy; سازی عضلات بدن ، تن &shy;آرامی است و روش دیگر جهت بهبود خستگی مزمن، روش درمانی شناختیرفتاری می&shy; باشد. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی دو روش درمان روانشناختی (درمان شناختی&ndash;رفتاری) و تن&shy; آرامی عضلانی (ریلکسشن) در کاهش علائم نشانگان خستگی مزمن در پرستاران بود.</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></td> </tr> <tr style="page-break-inside:avoid;height:2px;"> <td style="width: 579px; padding: 0cm 5.4pt; height: 2px; vertical-align: top; text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش&shy; ها: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">روش تحقیق</span> <span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;نیمه &shy;آزمایشی با گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان های دولتی شهر تهران تشکیل می&shy; دادند. نمونه تحقیق شامل 36&nbsp; نفر در دو گروه کنترل و 36&nbsp; نفر در دو گروه آزمایش است.&nbsp; روش نمونه&shy; گیری به صورت در&shy;دسترس بود. ابتدا در هر دو گروه کنترل و دو گروه آزمایشی خستگی پرستاران&nbsp; با پرسشنامه خستگی چالدر (1993) قبل از انجام آموزش درمان شناختی&ndash;رفتاری و تن&shy;آرامی عضلانی با پیش &shy;آزمون مورد ارزیابی قرار گرفت، سپس گروه آزمایش اول در 6 جلسه 1 ساعته در معرض آموزش درمانی شناختی&ndash;رفتاری و گروه آزمایش دوم در 6 جلسه 1 ساعته در معرض آموزش تن&shy;آرامی عضلانی قرار گرفتند و دوباره پرسشنامه خستگی در هر 4 گروه با پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیل داده&shy;ها با نرم&shy;افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Spss18</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و آزمون</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> t </span></span><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;مستقل و وابسته و تحلیل</span> <span style="font-size:10.0pt;">کوواریانس انجام شد.</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></td> </tr> <tr style="page-break-inside:avoid;height:2px;"> <td style="width: 579px; padding: 0cm 5.4pt; height: 2px; vertical-align: top; text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span dir="RTL"><span style="font-size:12.0pt;">یافته&shy; ها:</span></span> </strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته &shy;های پژوهش نشان داد آموزش درمان شناختی&ndash;رفتاری و تن&shy; آرامی عضلانی تدریجی بر کاهش خستگی پرستاران تاثیر معنی &shy;داری داشته است. با توجه به مجذور ضریب ایتا در سطح 05/0= </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">&alpha;</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> میزان تاثیر </span></span><span style="font-size:10.0pt;">آموزش درمان شناختی - رفتاری بر کاهش خستگی پرستاران <span style="color:black;">6/79 درصد می باشد.</span> بین کاهش خستگی دو گروه که تحت آموزش های متفاوت بودند در سطح معنی داری 05/0= &alpha; تفاوت معنی داری وجود ندارد.</span></span><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></strong></td> </tr> <tr style="page-break-inside:avoid;height:2px;"> <td style="width: 579px; padding: 0cm 5.4pt; height: 2px; vertical-align: top; text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span dir="RTL"><span style="font-size:12.0pt;">بحث و نتیجه&shy; گیری</span></span><em><span dir="RTL"><span style="font-size:12.0pt;">:</span></span></em></strong> &nbsp;<strong> </strong>&nbsp;<span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">کاهش خستگی در گروهی که تحت آموزش درمان شناختی-رفتاری بوده&shy;اند، بیشتر از کاهش خستگی در گروهی که تحت آموزش&nbsp; تن&shy;آرامی عضلانی تدریجی بوده&shy;اند می &shy;باشد، ولی این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نیست.</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"></span></span></td> </tr> </tbody> </table> <div style="text-align: justify;"><div style="clear:both;"></div></div> <div style="text-align: justify;"><strong><em>Background</em></strong>: The first technique for relaxing the body&#39;s muscles and relieving fatigue is relaxation, but another method for improving chronic fatigue is cognitive-behavioral therapy. According to these definitions, the purpose of this study was to compare the effectiveness of two methods of psychological treatment (cognitive-behavioral therapy) and muscle relaxation (relaxation) in reducing the symptoms of chronic fatigue syndrome in nurses.<br> <strong><em>Materials and Methods:</em></strong> The research method was semi-experimental with control and experimental groups. The statistical population of the study consisted of all nurses working in public hospitals in Tehran. The research sample consisted of 36 subjects in two control groups and 36 subjects in two experimental groups. The sampling method used was available sampling. Firstly, in both control and experimental groups, nurses&#39; fatigue was evaluated with a Chaldean Fatigue Questionnaire (1993) before teaching cognitive-behavioral therapy and muscular relaxation with a pre-test. Then the first experimental group was exposed to cognitive-behavioral education in 6 sessions of 1 hour, and the second experimental group was exposed to muscle relaxation training in 6 sessions of 1 hour and again the fatigue questionnaire was evaluated in all 4 groups with a post-test. Data analysis was done with Spss18 software, independent and dependent T tests and covariance analysis.<br> <strong><em>Results:</em></strong> The findings of the study showed that cognitive-behavioral therapy and gradual muscular relaxation therapy had a significant effect on nurses&#39; fatigue. According to the Eta coefficient squared at the level of &alpha; = 0.05, the effect of cognitive-behavioral therapy training on nurses&#39; fatigue reduction was 79.6%. There was no significant difference between the fatigue reduction of the two groups under different training groups (&alpha; = 0.05).<br> <strong><em>Conclusion:</em></strong> Fatigue reduction in the group that received cognitive-behavioral education was more than fatigue reduction in the group that received gradual muscular relaxation therapy, but this difference was not statistically significant.</div> درمان شناختی – رفتاری, تن آرامی عضلانی, نشانگان خستگی مزمن , پرستاران cognitive-behavioral therapy, muscular relaxation, chronic fatigue syndrome, nurses 1 11 http://yafte.lums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2240-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahsa Sadati Bala Dehi مهسا ساداتی بالادهی sadatimahsa@yahoo.com 7200319475328460017997 7200319475328460017997 No Department of Psychology, Islamic Azad University, Saveh, Iran گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ساوه، ایران Abbasali Taghi Pour Javan عباسعلی تقی پور جوان abbas.javan.t@gmail.com 7200319475328460017998 7200319475328460017998 Yes Department of Psychology and Exceptional Education, Faculty Psychology and Educational, University of Tehran, Iran دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، ایران Fahime Hassan Nattaj فهیمه حسن نتاج f.rahaee@yah00.com 7200319475328460017999 7200319475328460017999 No Department of Psychology and Exceptional Education, Faculty Psychology and Educational, University of Tehran, Iran دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، ایران