fa اثر تجویز ضدّ انعقادها و ضدّ پلاکت‌ها بر پیامد کووید19 در بیماران بستری‌شده در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران با رویکرد داده‌کاوی پزشکی اجتماعی پزشکی اجتماعی پژوهشي اصیل Original Research <div style="text-align: justify;"><strong>مقدمه:</strong> اگرچه استفاده از ضدّ انعقادها و ضدّ پلاکت&shy;ها در مدیریت بیماران کووید19 رایج است، ولی اثربخشی، ضرورت و اندیکاسیون&shy;های آن&shy;ها مبهم است. در پژوهش حاضر به بررسی تأثیر این داروها بر پیامد کووید19، شامل کشندگی و طول مدّت بستری در این بیماران پرداختیم.&nbsp;<br> <strong>روش&shy; ها: </strong>مطالعه به&shy;روش داده&shy;کاوی (<span dir="LTR">data mining</span>) برروی 6054 پرونده&shy;ی الکترونیک بیماران قطعی کووید19 بستری در بیمارستان&shy;های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. بررسی ارتباط با کشندگی با استفاده از رگرسیون لوجیستیک و بررسی ارتباط با طول مدّت بستری با استفاده از رگرسیون پوآسون انجام گرفت.<br> <strong>یافته&shy; ها:</strong> تحلیل کای&shy;اسکوئر نشان داد که هر چهار متغیّر جنس مرد، بستری در <span dir="LTR">ICU</span>، هپارین و آسپرین با افزایش خطر کشندگی همراه هستند (0.05><em><span dir="LTR">P</span></em> برای جنس و 0.001><em><span dir="LTR">P</span></em> برای سه مورد دیگر). پس از تعدیل اثر متغیّرها در رگرسیون لوجیستیک اثر خطرناک هپارین از بین رفت (0.550=<em><span dir="LTR">P</span></em>). نمودار تحلیل مارجینال نشان داد که تجویز هپارین در بالای 60 سالگی با کاهش مرگ بیماران بستری در <span dir="LTR">ICU</span> همراه است. هیچ کدام از این داروها نتوانستند طول مدّت بستری را کاهش دهند.<br> <strong>بحث و نتیجه &shy;گیری:</strong> مطالعه&shy;ی حاضر نشان داد که هپارین تأثیری بر کشندگی کووید19 ندارد. هپارین توانست خطر مرگ را در بیماران بالای 60 سال و بستری در <span dir="LTR">ICU</span> کاهش دهد. آسپرین برای خطر کشندگی افزایش نشان&shy;داد که الزماً به معنای مضر بودن آن نیست. با تکمیل شواهد می&shy;توان قبل از تجویز هپارین اقدام به بررسی خطر ترومبوز در بیماران نمود.</div> <div><strong>Introduction:</strong> Although using anticoagulants and antiplatelet is common in management of COVID-19, its effectiveness, necessity and indications are not clear. In this study we investigated the effects of these drugs on COVID-19 outcome including fatality and length of stay (LOS).<br> <strong>Materials and Methods:</strong> The study was performed with data mining method on 6054 electronic records of the confirmed COVID-19 patients hospitalized in the educational hospitals of Iran University of Medical Sciences. Investigation of the association with fatality was with logistic regression and investigation of the association with LOS was with Poisson regression.<br> <strong>Results:</strong> Chi square analysis showed that male gender, ICU admission, heparins and aspirin were associated with increased fatality (P <0.05 for gender and P <0.001 for the others). After adjusting the effects of the covariates in logistic regression, the risk effect of heparin was removed (P =0.550). Marginal analysis plot showed that heparin administration for ages more than 60 was associated with mortality reduction in ICU admitted patients. None of these drugs could reduce LOS.<br> <strong>Conclusion:</strong> This study showed that heparin has no effect on COVID-19 fatality. Heparin could reduce risk of death in ICU admitted patients with age more than 60. Aspirin showed increased risk of fatality which does not necessarily mean a harmful effect. After completing the evidence, we can assay risk of thrombosis before heparin administration.</div> کووید19, هپارین, آسپرین, ترومبوز, داده‌کاوی COVID-19, heparin, aspirin, thrombosis, data mining 26 35 http://yafte.lums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2888-1&slc_lang=fa&sid=1 Seyyed Amir Yasin Ahmadi سیدامیریاسین احمدی ahmadi.say@iums.ac.ir 7200319475328460023897 7200319475328460023897 No Research Committee, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Ali Kabir علی کبیر kabir.a@iums.ac.ir 7200319475328460023898 7200319475328460023898 Yes Epidemiology, Minimally Invasive Surgery Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات جراحی‌های کم تهاجمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران