| مقدمه: نانوذرات نقره در سالهای اخیر توجه زیادی در درمان سرطان به خود جلب کردهاند. از سویی، داروی شیمیدرمانی 5-فلوئورواوراسیل (5FU) با وجود اثربخشی، محدودیتهایی مانند مقاومت دارویی دارد. این پژوهش به بررسی و مقایسه اثرات سیتوتوکسیک آنها بر سلولهای سرطانی پستان ) (MCF7 میپردازد. مواد و روش ها: نانوذرات کلرید نقره با استفاده از عصاره گیاه خارپنبه به روش سبز سنتز و تعیین ماهیت شدند. سلولهای MCF7 در شرایط استاندارد کشت داده شده و به گروههای مختلف شامل کنترل (بدون تیمار)، تیمار با نانوذرات کلرید نقره در غلظتهای مختلف، داروی 5FU و ترکیب همزمان آنها تقسیم شدند. 24پس از ساعت تیمار، میزان زندهمانی سلولی با استفاده از سنجش MTT اندازهگیری گردید. دادههای حاصل با آزمون آنالیز واریانس یکطرفه تحلیل شدند. یافته ها: بررسیهای میکروسکوپ الکترونی روبشی، طیفسنجی EDS و الگوی پراش اشعه ایکس نشان داد که نانوذرات کلرید نقره سنتز شده به روش سبز دارای ماهیت نانوذرهای هستند تیمار سلولهای MCF7 با غلظتهای بالاتر از 25/6 میکروگرم بر میلیلیتر از نانوذرات AgCl، 62/15 میکروگرم بر میلیلیتر از داروی 5FU و ترکیب این دو، منجر به کاهش معنیدار زندهمانی سلولی شد ( به نرتیب ۰۵/۰>P، ۰۱/۰>P، ۰۰۱/۰>P). مقادیر IC₅₀ برای 5FU، AgCl و ترکیب 5FU+AgCl بهترتیب برابر با ۹۸/۳، ۲/۱۳ و ۷۰/۸ میکروگرم بر میلیلیتر برآورد گردید. بحث و نتیجه گیری: نانوذرات کلرید نقره سنتز شده به روش سبز، بهویژه در ترکیب با 5FU، توان بالقوهای در القای سمیت سلولی در سلولهای سرطانی پستان MCF7 دارند. این نتایج میتوانند چشمانداز جدیدی در توسعه روشهای درمانی نوین و هدفمند در درمان سرطان پستان ارائه دهند. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |