Veiskarami M, Fallah U, Karimi M, Tamjidipour A, Momeni N, Adeli M. The effect of the heel- to- toe rocker shoe on moments of ankle joint and temporal-spatial of gait in female student. yafte 2015; 16 (3) :102-111
URL:
http://yafte.lums.ac.ir/article-1-1749-fa.html
ویسکرمی معصومه، فلاح یوسف، کریمی مینا، تمجیدی پور احمد، مومنی نگار، عادلی مهین. بررسی اثر کفش طبی با راکر پاشنه تا پنجه بر روی گشتاورهای وارد بر مفصل مچ پا و پارامترهای فضایی و زمانی راه رفتن در دانشجویان دختر. مجله علمی پژوهشی یافته. 1393; 16 (3) :102-111
URL: http://yafte.lums.ac.ir/article-1-1749-fa.html
دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران
چکیده: (5412 مشاهده)
مقدمه: راکرها یکی از رایج ترین اصلاحات خارجی کفش های طبی می باشند و در درمان مشکلات مچ پا به کار می روند. هدف از انجام این مطالعه مشخص کردن میزان دقیق تغییرات گشتاورهای وارد بر مفصل مچ و پارامترهای فضایی و زمانی راه رفتن هنگام استفاده از این راکر می باشد. بحث و نتیجهگیری: بر اساس یافته های موجود بزرگترین مزیت این کفش بدون تغییر ماندن سرعت حرکت و کاهش گشتاورهای وارد بر مفصل مچ پا در صفحه ساژیتال و در نتیجه کاهش بار وارد بر مفصل و تاندون آشیل می باشد، ولی افزایش گشتاورها در صفحه فرونتال سبب افزایش مقداری بی ثباتی در مفصل می شود. یافتهها: تفاوت میانگین گشتاورهای وارد بر مفصل مچ با کفش راکر در مقایسه با کفش معمولی در صفحه ساژیتال کاهش (002/0=P) و در صفحه فرونتال افزایش(007/0=P) یافت و این تفاوت ها از نظر آماری معنادار شد ولی تفاوت میانگین پارامترهای فضایی و زمانی راه رفتن از نظر آماری معنادار نشد. مواد و روشها: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی با نمونه گیری غیر احتمالی در دسترس بود و نمونه آماری 20 دانشجوی دختر، با الگوی راه رفتن طبیعی بودند. ابزار مورد استفاده دستگاه آنالیز حرکت وایکان 470 و صفحه نیرو کیستلر بود. برای هر فرد پارامترهای فضایی و زمانی و گشتاورهای وارد بر مفصل مچ پا ضمن راه رفتن با استفاده از هر دو نوع کفش محاسبه شد و نتایج حاصل با استفاده از آزمون t زوجی تحلیل شد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
دریافت: 1393/10/7 | پذیرش: 1393/10/7 | انتشار: 1393/10/7