دوره 28، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 28 شماره 1 صفحات 29-17 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nasresfahani A, Talebi G. Evaluation of the effectiveness of emotion-focused schema therapy on cognitive flexibility and alexithymia in adolescents with self-injurious behaviors without suicidal intent.. yafte 2026; 28 (1) :17-29
URL: http://yafte.lums.ac.ir/article-1-3878-fa.html
URL: http://yafte.lums.ac.ir/article-1-3878-fa.html
نصراصفهانی آیدا، طالبی غلامرضا. بررسی اثربخشی طرحواره درمانی هیجانمحور بر انعطافپذیری شناختی و ناگویی خلقی در نوجوانان دارای رفتارهای خودجرحی بدون قصد خودکشی.. مجله علمی پژوهشی یافته. 1405; 28 (1) :17-29
دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
چکیده: (6 مشاهده)
مقدمه: رفتارهای خودجرحی بدون قصد خودکشی بهرفتارهای مستقیم و عمدی تخریب بافتهای بدن، بدون قصد خودکشی اشاره دارد که امروزه بهعنوان یکی از چالشهای جدی سلامت روانی_اجتماعی نوجوانان در جمعیت عمومی مطرح است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی طرحوارهدرمانی هیجانمحور بر انعطافپذیری شناختی و ناگویی خلقی در نوجوانان دارای رفتارهای خودجرحی بدون قصد خودکشی بود.
مواد و روشها: پژوهش حاضر طرح نیمهآزمایشی پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری دو ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعهآماری نوجوانان دختر دارای رفتارهای خودجرحی مراکز خدمات بهداشت روان شهر اصفهان در سال 1403 بودند که بهصورت هدفمند و مبتنی بر ملاکهای ورود، تعداد 30 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه قرار دادهشدند. پرسشنامه انعطافپذیری شناختی و پرسشنامه ناگویی خلقی برای سنجش تغییرات متغییرهای وابسته استفاده شد. گروه آزمایش 9 جلسه مداخله طرحوارهدرمانی هیجانمحور با فراوانی یکجلسه در هفته دریافت کردند. دادهها به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد، اثربخشی طرحوارهدرمانی هیجانمحور بر انعطافپذیری شناختی و ناگویی خلقی مثبت و معنادار P<0.05)) است که این تأثیرات در مرحله پیگیری تنها بر شناسایی احساسات و تفکر عینی متغیر ناگویی خلقی پایدار ماند.
بحث و نتیجهگیری: با توجه به تأثیر طرحوارهدرمانی هیجانمحور بر انعطافپذیری شناختی و ناگویی خلقی، پیشنهاد میشود متخصصین بهداشت سلامت روان در حوزه نوجوانان، از این درمان بهعنوان مداخلهایی اثربخش در جهت مدیریت و بهبود رفتارهای خودجرحی نوجوانان بهره ببرند.
مواد و روشها: پژوهش حاضر طرح نیمهآزمایشی پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری دو ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعهآماری نوجوانان دختر دارای رفتارهای خودجرحی مراکز خدمات بهداشت روان شهر اصفهان در سال 1403 بودند که بهصورت هدفمند و مبتنی بر ملاکهای ورود، تعداد 30 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه قرار دادهشدند. پرسشنامه انعطافپذیری شناختی و پرسشنامه ناگویی خلقی برای سنجش تغییرات متغییرهای وابسته استفاده شد. گروه آزمایش 9 جلسه مداخله طرحوارهدرمانی هیجانمحور با فراوانی یکجلسه در هفته دریافت کردند. دادهها به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد، اثربخشی طرحوارهدرمانی هیجانمحور بر انعطافپذیری شناختی و ناگویی خلقی مثبت و معنادار P<0.05)) است که این تأثیرات در مرحله پیگیری تنها بر شناسایی احساسات و تفکر عینی متغیر ناگویی خلقی پایدار ماند.
بحث و نتیجهگیری: با توجه به تأثیر طرحوارهدرمانی هیجانمحور بر انعطافپذیری شناختی و ناگویی خلقی، پیشنهاد میشود متخصصین بهداشت سلامت روان در حوزه نوجوانان، از این درمان بهعنوان مداخلهایی اثربخش در جهت مدیریت و بهبود رفتارهای خودجرحی نوجوانان بهره ببرند.
واژههای کلیدی: طرحوارهدرمانی هیجانمحور، انعطافپذیری شناختی، ناگویی خلقی، رفتارهای خودجرحی بدون قصدخودکشی، نوجوان.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
دریافت: 1404/8/20 | پذیرش: 1404/11/11 | انتشار: 1405/2/10
دریافت: 1404/8/20 | پذیرش: 1404/11/11 | انتشار: 1405/2/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
