دوره 28، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 28 شماره 1 صفحات 57-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghamari A, Goodarzi K, Tanha Z, Moradifar N. Comparison of the Effectiveness of Schema Therapy and Mindfulness-based Stress Reduction Therapy on Emotion Regulation and Blood Pressure in Cardiovascular Patients. yafte 2026; 28 (1) :45-57
URL: http://yafte.lums.ac.ir/article-1-3887-fa.html
URL: http://yafte.lums.ac.ir/article-1-3887-fa.html
قمری آزاده، گودرزی کورش، تنها زهرا، مرادی فر نصراله. بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی و درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر تنظیم هیجان و فشار خون در بیماران قلبی- عروقی. مجله علمی پژوهشی یافته. 1405; 28 (1) :45-57
گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران & گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
چکیده: (12 مشاهده)
مقدمه: امروزه بیماریهای قلبیعروقی بهعنوان مهمترین عامل مرگومیر در جهان شناخته میشوند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی طرحوارهدرمانی و درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر تنظیم هیجان و فشار خون در بیماران قلبی انجام شده است.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نوع روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل نامشخص بود که در آن ۶۰ نفر از بیماران قلبی در روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه جایگزین شدند. دو مداخله طرحوارهدرمانی و درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) انجام شد. ابزار این پژوهش پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ) و سنجش اندازهگیری میزان فشار خون بود. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر (Mixed Repeated Measures ANOVA) و سطح معناداری آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید.
یافتهها: پس از گردآوری پرسشنامهها، بهطور کلی تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر برای نمرههای مولفه ارزیابی مجدد (58/0=Eta , 05/0>, P 422/39= F) و سرکوب هیجانی (122/0=Eta , 05/0>, P 978/3= F) و فشارخون (737/0=Eta , 01/0>, P 944/79= F) معنیدار بودند و براساس این یافتهها هر دو رویکرد درمانی در قیاس با گروه کنترل برای متغیرهای تنظیم هیجان و فشار خون بین میانگین نمرات پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری در سه گروه تفاوت معنادار وجود و این تاثیر در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار بوده است. در مقایسه دو گروه آزمایش، بین دو درمان تفاوت معناداری وجود نداشتند.
بحث و نتیجهگیری: در مجموع نتایج نشان داد، طرحوارهدرمانی و درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر تنظیم هیجان و فشار خون موثر بوده است. بر این اساس اجرای این درمانها در موقعیتهای مشابه پیشنهاد میگردد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نوع روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل نامشخص بود که در آن ۶۰ نفر از بیماران قلبی در روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه جایگزین شدند. دو مداخله طرحوارهدرمانی و درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) انجام شد. ابزار این پژوهش پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ) و سنجش اندازهگیری میزان فشار خون بود. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر (Mixed Repeated Measures ANOVA) و سطح معناداری آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید.
یافتهها: پس از گردآوری پرسشنامهها، بهطور کلی تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر برای نمرههای مولفه ارزیابی مجدد (58/0=Eta , 05/0>, P 422/39= F) و سرکوب هیجانی (122/0=Eta , 05/0>, P 978/3= F) و فشارخون (737/0=Eta , 01/0>, P 944/79= F) معنیدار بودند و براساس این یافتهها هر دو رویکرد درمانی در قیاس با گروه کنترل برای متغیرهای تنظیم هیجان و فشار خون بین میانگین نمرات پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری در سه گروه تفاوت معنادار وجود و این تاثیر در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار بوده است. در مقایسه دو گروه آزمایش، بین دو درمان تفاوت معناداری وجود نداشتند.
بحث و نتیجهگیری: در مجموع نتایج نشان داد، طرحوارهدرمانی و درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر تنظیم هیجان و فشار خون موثر بوده است. بر این اساس اجرای این درمانها در موقعیتهای مشابه پیشنهاد میگردد.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
دریافت: 1404/9/20 | پذیرش: 1405/2/16 | انتشار: 1405/2/10
دریافت: 1404/9/20 | پذیرش: 1405/2/16 | انتشار: 1405/2/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
